Tradycja

Wstęp: Bartosz Wójcik, Posłowie: Emilia Staniek

„Tradycja” to ogród, w którym naraz kwitną astry, nasturcje, ostróżki, lilie, naparstnice, onętki, gipsówki, wilce i bratki. Przypominają o pięknie i kruchości czarnej Ameryki, upamiętniają ofiary przemocy, ucieleśniają opór, dają nadzieję na przetrwanie i uzdrowienie.

Wojciech Drąg, literaturoznawca, Uniwersytet Wrocławski

Brown sampluje czarną tradycję z queerowym pożądaniem. To społeczno-polityczny groove, który każe tańczyć, ale jest to taniec na zgliszczach, czuły gest w stronę domu.

Patrycja Sikora-Tarnowska, pisarka, poetka, redaktorka

Poezja Jericho Browna jest jak głośne pukanie do drzwi, ale nocą, kiedy wszyscy już śpią. Jest jak pocałunek, który zamienia się w cios, jak odpowiedź, która staje się pytaniem. „Tradycja” to wstrząsające wiersze o zapachu krwi, najpiękniejszych kwiatów i Ameryki.

Emilia Konwerska, poetka, literaturoznawczyni, autorka opowiadań

W „Tradycji” nic nie jest bezpiecznym dziedzictwem, a ciała transgresyjne istnieją mimo trwającej przez pokolenia przemocy. Bez spuścizny wcześniejszych żyć trudno się rozpoznać. Trzeba jednak wciąż się z nią szarpać, by nie urządzać świata po staremu, ale uparcie go queerować.

Jolanta Sienkiewicz-Prochowicz, aktywistka

Jericho Brown mówi o cierpieniu wynikającym z wielopokoleniowych, ucieleśnionych i intersekcjonalnych doświadczeń czarnej społeczności. Robi to w sposób bardzo osobisty, wyciszony, a zarazem uniwersalny i wyraźnie słyszalny.

Margaret Ohia-Nowak, profesorka UMCS w Lublinie, prezeska Fundacji Black Justice Poland

Publikacja wydana w serii Ut Pictura Bibliotheca (tom 50).